Give us a like and we'll keep you in the loop.

I Love Leuven is een community-gedreven blog over leven in Leuven. Ontdek Leuvens leukste plekjes, het laatste nieuws, en de hipste events.

Saye Sohrabi: een kunstenares met veel pijn, maar met een mooie missie

Lieve vrienden. Begin juni werd ik opgebeld door Ingrid van De Hulster met de vraag of ik een stageplaats had voor een Iraans tapijtontwerpster. Ik was net bezig een zaak op te starten met mijn man en dacht dat we wel een stagiaire zouden kunnen gebruiken, dus antwoordde ik positief.

Flugzeug is een experimenteel centrum voor muziek, kunst en design en bevindt zich in de Diestsestraat 208 in Leuven. Het bestaat uit een winkel, een galerij en een atelier. Ik sta bij Flugzeug in voor de galerij en voor workshops en evenementen. Daarnaast ben ik kostuumontwerpster en experimenteel textielkunstenares. Half juni ontmoette ik Saye Sohrabi. Bij ons eerste contact vertelde ze me dat ze ook schilderde. Toen ik haar schilderijen zag, wist ik meteen wat haar te doen stond. Als eerste opdracht vroeg ik haar een tentoonstelling van haar eigen werk op te stellen.

Saye Sohrabi met een zelfportet — by Lien Tallon
Saye Sohrabi met een zelfportet — by Lien Tallon

Saye's pijnlijke verhaal vol mooie herinneringen

Saye Sohrabi is een Iraanse kunstenares die in Leuven woont. Ze is geboren en getogen in Iran. “Ik groeide op in een vrij gezin, we mochten thuis veel”, vertelt ze met een lachje. “Maar het contrast tussen wat thuis kon en wat naar buiten toe door de overheid werd opgelegd, werd me op een gegeven moment te groot. Het feit dat ik buiten niet kan zijn wie ik echt ben, is moeilijk en zo kan ik niet leven”, zegt ze met grote ogen.

“Ik teken en schilder al van mijn vier jaar. Als klein kind speelde ik niet met speelgoed, maar tekende ik meisjes en speelde daarna met mijn tekeningen alsof het poppen waren”, herinnert ze zich levendig. Daarna tekende ze alles wat ze zag, mensen en dingen die ze thuis vond of zag.

Van schilderkunst naar tapijtontwerp

Toen Saye vijftien werd ging ze naar de kunstacademie. Ze behaalde haar diploma voor schilderkunst op haar 18e en moest vervolgens een ingangsexamen voor de universiteit afleggen. Ze deed mee aan het examen en slaagde voor de richting tapijtontwerp. In Iran is het ingangsexamen voor de kunstacademie een algemeen examen. De jury beslist wie naar welke richting kan. Het is geen vrije keuze. “Maar ik ben altijd blijven schilderen. Niet de dingen die ik nu, hier in België, schilder want dat mocht niet. Ik schilderde daar vooral natuur”, voegt ze er nog snel aan toe.

Uiteindelijk behaalde ze haar diploma tapijtontwerp, maar ze vond geen werk in de branche. Ze heeft dan een tijdje als logo-ontwerper gewerkt. En ze voerde, samen met anderen, actie voor vrouwenrechten. Ze maakte mee reclame, deelde pamfletten uit, enz. maar dat is haar duur komen te staan.

Veel te danken aan Frieda Kahlo

In 2008 is Saye in België beland. “Niet uit vrije keuze. Ik moest vluchten”, zegt ze beslist. Via Brussel is ze uiteindelijk in Leuven terecht gekomen. Ze werkte eerst als verkoopster in een kledingzaak, maar viel daar van de trap, brak haar staartbeen en had sindsdien veel pijn in haar nek en benen. Ze heeft van 2008 tot 2015 niets kunnen schilderen. Maar schoot in 2015 weer helemaal in actie toen ze mocht tentoonstellen in een Brusselse galerij. “Dankzij Frieda Kahlo’s verhaal hield ik me recht en kon ik de kracht vinden om met zoveel pijn toch te schilderen”, herinnert ze zich en ze voegt er met glinsterende ogen aan toe: “Frieda is mijn idool!” Nu volgt Saye ook tekenles op de academie van Leuven. “In een vrij land als België wil ik graag vrij leren tekenen en schilderen, zoals een echte kunstenares. Zonder angst”, zegt ze hoopvol.

Een vrouw met een missie

Saye maakt prachtig gekleurde, maar beklemmende schilderijen met meestal naakte vrouwen, vaak ook zelfportretten. “Mijn inspiratie komt van mijn nachtmerries, van vrouwen in slechte posities en van mijn eigen verhaal”, vertelt ze. Haar schilderijen zitten vol symboliek. Zo keren slakken steeds terug als symbool van de innerlijke rust waar ze naar op zoek is, maar ook de kleuren hebben voor haar betekenis. “Als ik iets goud schilder, zijn dat dromen. Die heb ik hier in België weer gekregen. Met mijn kleuren kan ik vechten tegen het onrecht dat vrouwen ondergaan”, vertelt ze met veel vuur en overtuiging. Ze begrijpt niet wat er fout is aan een vrouwenlichaam en wil graag aan alle vrouwen laten weten dat ze zich als vrouw niet moeten verstoppen achter hoofddoeken, in huizen of achter mannen. “Mijn canvas, tubes verf en penselen zijn mijn wapens in de strijd tegen de onderdrukking van de vrouw”, voegt ze er even vurig aan toe. Saye is een vrouw met een missie. Ze heeft geen last meer van taboes en voelt zich vrij om te kunnen schilderen wat ze wilt.

“Mijn enige droom was een eigen tentoonstelling en die droom is nu vervuld. Nu droom ik van een huis vol dieren. Ik wil graag veel poezen en twee honden”, mijmert Saye. Daarnaast droomt ze van een betere wereld, waarin iedereen gelijk is en vrouwen gerespecteerd worden.

Concrete plannen in de nabije toekomst

Saye’s tentoonstelling is nog te bezichtigen in Flugzeug tot 4 september. Uiteraard zijn haar schilderijen ook te koop. Op vrijdag 17 augustus zal ze vanaf 19u00 aanwezig zijn. Iedereen is dan welkom om met haar kennis te maken en van gedachten te wisselen. De avond zal ook opgeluisterd worden met muziek.

Op zaterdag 1 september, van 16u00 tot 18u00, kan je Saye zelf aan het werk zien in Flugzeug.

Vanaf september start ook een workshop schilderen, acryl op canvas, met Saye als workshopbegeleidster. Deze workshop vindt plaats op drie woensdagnamiddagen en is toegankelijk voor iedereen, jong en oud (vanaf 8 jaar) die zin heeft om te leren schilderen. De schilderworkshop gaat door op 12, 19 en 26 september van 14u00 tot 17u00.

Lieve lezers. Ik hoop dat de wereld Saye en haar schilderijen gaat ontdekken. Het zou mooi zijn als ze haar werken kan verkopen en zo haar missie kan blijven uitdragen. Wat ik haar het meeste toewens is dat ze uiteindelijk de innerlijke rust vindt die ze zoekt en dat ze kan leven zonder dagelijkse pijn. Ik wens haar ook een spetterende kunstenaarscarrière toe en een boerderij vol dieren!

This article was originally published on @lien