I Love Leuven is een community-gedreven blog over leven in Leuven. Ontdek Leuvens leukste plekjes, het laatste nieuws, en de hipste events.

Wim Dewaele: skateboardlegende in Leuven

Wim Dewaele, enkele seconden na het interview. (c) Wietse Thomas/Erard Swannet
Wim Dewaele, enkele seconden na het interview. (c) Wietse Thomas/Erard Swannet

Dag lieve vrienden. Elke stad heeft zijn skateboardlegende. In Brussel is dat Yves Tchoa, en in Leuven hebben we Wim Dewaele. “Ja, is goed. Zien we elkaar woensdagavond om 20u30 op het skatepark?” antwoordde Wim, ‘de Wimme’, op mijn Messengerbericht. Zo simpel was het om een gesprek en interview met hem te regelen. Het was een zalig warme lenteavond naast de Sportoase. Elke vijf minuten kwam er een andere skater toe, die na een vuistjestoer bij de anderen meteen op zijn plank sprong. Toen ik zag dat het serieus begon te kriebelen bij de Wimme stelde ik voor om toch maar eerst naar de cafetaria van de Sportoase te gaan voor het interview. Het barmeisje bleek hem enkele weken eerder nog verzorgd te hebben na een skatecrash waarbij hij een stukje van zijn duim verloor.

Wim Dewaele, onlangs tijdens een skateboard-wedstrijd , Kapellekerk, Brussel. (c) Kevin Baert
Wim Dewaele, onlangs tijdens een skateboard-wedstrijd , Kapellekerk, Brussel. (c) Kevin Baert

Alles begon met een kickflip

“Ik skateboard al 26 jaar en ik heb al ongeveer 250 planken gehad”, vertelt Wim me enthousiast, “Alles begon met een tv-fragment dat ik op veertienjarige leeftijd zag in een jeugdprogramma. Ik zag een flits van een, hoogstwaarschijnlijk, Amerikaanse skateboarder die een kickflip uitvoerde en ik wist het meteen: ‘Dit wil ik ook kunnen.' Met zijn zakgeld kocht Wim vrij snel daarna zijn eerste skateboard in 'de Makro'. Die eerste kickflip heeft wel nog een hele tijd geduurd omdat het er in het begin natuurlijk vooral op aankwam om eerst de basistechnieken van het skateboarden onder de knie te krijgen. “Balanceren, afduwen, rollen, sturen, tiktakken en mijn plank eens vastnemen en er terug opspringen… maar van zoiets als een 'ollie' had ik nog nooit een voorbeeld gezien”, herinnert Wim zich, “En ook was het zo dat ik in dat eerste jaar vooral op mezelf aangewezen was. Skatevideo's, internet en skatemagazines bestonden nog niet en waar ik woonde was ik ook de enige skateboarder. Tot ik, toen we op reis waren in Frankrijk, een skateboekske heb gevonden.”

Skateboarden is passie, sport en veel oefenen.. en ook een beetje show natuurlijk. (c) Erik Derijcke
Skateboarden is passie, sport en veel oefenen.. en ook een beetje show natuurlijk. (c) Erik Derijcke

Van de Parijsstraat naar het gemeenteplein in Heverlee

Op zijn zestiende kocht Wim zijn eerste 'echte' skateboard op 'de Braderie' in Leuven. “Allée ja, ‘t 'is te zeggen”, lacht Wim, “Het was een Claus Grabke van Santa Cruz, met assen en wieltjes. Maar ik had maar net genoeg geld voor twee wieltjes dus heb ik twee wieltjes van mijn Action-skateboard moeten halen.” Maar vanaf dat moment was hij echt vertrokken! En toen hij naar de middelbare school ging in Leuven, leerde hij de eerste skateboarders kennen. “Onze eerste plekjes waren de stoepranden van de Parijsstraat en 'het vierkantje' naast de Damiaankerk en in die periode lukte mijn eerste kickflip, groeide het aantal Leuvense skaters en bereikten ook de Amerikaanse videocassetten en skateboardmagazines ons. Hieruit haalden we onze inspiratie. Wat uiteindelijk tot onze verhuis richting het gemeenteplein van Heverlee leidde, waar we echt hele lentes en zomers doorbrachten”, zegt Wim.

Erkenning van het stadsbestuur

Aanvankelijk werden Wim en zijn vrienden daar voortdurend weggejaagd omdat ze zogenaamde ‘vandalen’ waren, maar geleidelijk aan begonnen de mensen hun passie, toewijding en community te erkennen en respecteren. En met hen ook het bestuur van de stad Leuven. “Op een mooie zomerdag werden we door mensen van de Stad benaderd omdat het stadsbestuur beslist had om ons onze eigen plek te geven. Ze vertelden ons dat er op de vernieuwde Philipssite een stuk grond werd vrijgehouden voor de bouw van een echt skatepark, en dat ik dat, samen met enkele vrienden, mocht uittekenen. Geheel volgens onze ervaringen en noden… en dat was echt de bom natuurlijk!”

Wim op het, met vrienden ontworpen, 'skatepark van de Philips'. (c) Erik Derijcke
Wim op het, met vrienden ontworpen, 'skatepark van de Philips'. (c) Erik Derijcke

Hun eigen skatepark

“Ons skatepark is er gekomen,” vertelt Wim fier, “en het is nu nog altijd één van de mooiste parken van ons land. Hier hebben wij ons al ongelooflijk hard geamuseerd. En uiteraard hebben we er ook veel toffe gasten leren kennen. Want ook dat is skateboarden. Het is zeker ook een sociaal gebeuren. Je ontmoet gasten die met hetzelfde bezig zijn in hun leven en je kan ook enorm veel nieuwe tricks van elkaar leren.” “En wijzelf blijven ook, nog altijd, evolueren. Omdat die jonge mannen na een tijdje ook met nieuwe tricks afkomen, en omdat wij vaak door de Benelux en Europa reizen om andere skateparken te checken en om andere skaters te leren kennen”, zegt Wim. “Het skatepark dat mij het meest zal bijblijven bijvoorbeeld is het park van Algorta, in Spaans Baskenland. Wij zijn daar gepasseerd tijdens een skate-roadtrip door Spanje. Het park op zich was niet het spectaculairste ever maar de ligging was gewoon subliem. Het ligt op een klif, tussen een oud fort en de Golf van Biskaje.”

Maar 'ons skatepark van de Philips' is onze thuis. Van ons en van zoveel andere Vlaamse skaters. Ook wordt ons park vaak bezocht door buitenlandse skateteams die op promotour zijn en elk jaar op het einde van augustus organiseren we ons eigen skatecontest met deelnemers uit Nederland en België. “Eén groot feest”, glundert de Wimme, “Geloof mij!” En ik geloof dat zonder dat hij het hoeft te vragen. :-)

Skateboarders houden van obstakels. (c) Roland Busiaux
Skateboarders houden van obstakels. (c) Roland Busiaux

Een legende in de Leuvense skatecommunity

Zonder dat in twijfel te moeten trekken, kan ik gerust schrijven dat Wim één van de pioniers is van het Leuvense skateboarden, en dat hij, zoals ik al vertelde, licht legendarisch is in de Leuvense skatecommunity.Al 26 jaar skateboardt de Wimme. Hij heeft al zo'n 250 planken gehad. Hij is, en dat kan uiteraard niet anders met deze hobby, al ontelbare keren geblesseerd geweest. Hij werd door vele skatemerken en -shops gesponsord met materiaal en kleding, omdat hij nu eenmaal erg goed is als skateboarder, maar ook omdat hij al veel skateboarders heeft geïnspireerd en gemotiveerd. Hij heeft ook aan verschillende skatevideo's meegewerkt en zo meer. En van stoppen is nog zeker geen sprake, merk ik. Hoewel hij, door zijn way of life, gezegend lijkt te zijn met een 'eeuwige jeugd', geeft Wim wel toe dat het fysiek toch allemaal iets minder 'smooth' aanvoelt als vroeger en daarom volgt hij sinds kort personal fitness-begeleiding bij een vriend van hem.

In de Leuvense straten, op weg naar de Sportoase. (c) Wim Dewaele
In de Leuvense straten, op weg naar de Sportoase. (c) Wim Dewaele

Skaten is zijn leven

Als ik Wim vraag om zijn passie voor het skateboarden aan ons uit te leggen, antwoordt hij mij nog vlotter en nog vuriger dan eerder in dit interview, wat zijn passie nog meer illustreert. “Skateboarden is alles voor mij”, steekt hij van wal, “Na mijn gezin (Wim heeft een vrouw en twee kindjes) en mijn familie, is skaten gewoon mijn leven. C'est ça, da’s simpel. Zonder skateboarden zou ik zot worden. Ik heb al periodes gehad met blessures en dan voel ik mij echt minder goed in mijn vel omdat ik niet kan gaan skaten. Als fotograaf maak ik dan wel foto's van de andere skateboarders en dat is ook wel plezant maar zeker niet hetzelfde natuurlijk. Bovendien ben ik ook echt zo iemand die niet lang kan stilzitten. Ik werk als grafisch vormgever en dat doe ik graag maar 's avonds, als mijn kinderen zijn gaan slapen, moet ik toch altijd efkes los kunnen gaan op mijn skate. Skaten is mijn uitlaatklep. Naast absolute vrijheid en sport is skateboarden mijn manier om een mindere dag goed te maken en om een goeie dag nog beter te maken. En het is zo easy, hé. Je hebt alleen een plank met vier wielen, een mooi stuk asfalt en een paar muurtjes of planken nodig en je bent aan het gaan, hé.”

Wim stelde me voor aan de skater/fotograaf Wietse Thomas. Dit is één van zijn pareltjes. (c) Wietse Thomas
Wim stelde me voor aan de skater/fotograaf Wietse Thomas. Dit is één van zijn pareltjes. (c) Wietse Thomas

Als het interview klaar is en we terug naar het skatepark gaan vertrekken, vraag ik Wim nog of hij een muur in zijn huis heeft waartegen de mooiste planken uit die 250 hangen. “Eigenlijk niet nee”, antwoordt hij me, “De meeste van die planken waren zo 'kapotgethrashed' dat ik ze gewoon moest weggooien, en eigenlijk zijn de littekens op mijn armen en benen al voldoende als herinnering aan al die plaatsen waar we al hebben geskate.” We lachen, en dan voegt Wim er nog aan toe dat hij tot voor kort wel nog een 10-tal skateboards had liggen thuis, maar dat hij die onlangs opstuurde naar een stad in Myanmar. Daar werd een tijdje geleden door een 'goed doel' een skatepark gebouwd, maar daar ontbraken eigenlijk de middelen om de jongens, en meisjes, uit de buurt aan skateboards te helpen. Dus nu rijden daar kinderen rond op mijn planken.. zalig toch!?

De Wimme zijn skateboard van het moment, gesponsord door I love Leuven :-) (c) Erard Swannet
De Wimme zijn skateboard van het moment, gesponsord door I love Leuven :-) (c) Erard Swannet

Voelen jullie ook de passie in dit verhaal, lieve vrienden? Of kriebelt het nu ook om te gaan skaten? Terug op het skatepark springt de Wimme 'tegen honderd per uur' op zijn board, voor de foto die ik nog wil maken. Ik rij nadien tevreden en passievol met mijn fiets naar huis. Want na een knieoperatie enkele jaren geleden ben ik geswitcht van het skateboard naar de fiets.